نقش هاي سروده

دايره اي مي چرخيد

شعر بر سقف اتاق

چونان گردونه مهر

و سنگ بزرگ يادمان

زير گنبد كلاه دراويش

خوابيده بود

مربع چهار ديوار

شعر مي خواند به راز

با عطر نفس هايي

كه موج مي زد

در فضايي رنگين

و عشق را ديده بود

+ نوشته شده در جمعه دوم فروردین 1387ساعت 0:53 توسط فيروزه |